راهنمای گامبهگام ساخت منوی دیجیتال برای کافهها و رستورانهای ایرانی
آموزش کامل ساخت منوی دیجیتال برای کافهها و رستورانهای ایرانی؛ با تبدیل لینک به کیو آر کد، هزینههای چاپ را حذف کرده و تجربه مشتری را مدرن...
کد QR لینک وبسایت، خودِ آدرس را در دل نقشونگار خودش نگه میدارد؛ پس نه منقضی میشود، نه به سرور ما وابسته است. تنها چیزی که پیش از چاپ باید بررسی کنید طول آدرس است، چون آدرس بلندتر یعنی کد متراکمتر و کدِ متراکمتر باید بزرگتر چاپ شود.
این کد ایستا است؛ یعنی آدرس داخل خودِ الگو نوشته میشود. موقع اسکن هیچ درخواستی به سرور ما نمیرود، هیچ اشتراک ماهانهای لازم نیست، و کدی که امروز دانلود میکنید ده سال دیگر هم کار میکند.
در عوض، مقصد در لحظه دانلود قفل میشود. اگر ده هزار تراکت با آدرس صفحه تخفیف چاپ کنید و آن صفحه عوض شود، کدها را نمیشود عوض کرد — ولی میشود همان آدرس را ریدایرکت کرد. کد چاپی را به آدرسی از دامنه خودتان وصل کنید و تغییر مقصد را سمت سرور انجام دهید؛ همان انعطافِ «کد پویا» را دارید بدون آنکه بابتش حق اشتراک بدهید.
اگر مقصد واقعاً یک صفحه وب نیست، نوع دیگری را انتخاب کنید. تلفن، شبکه Wi-Fi و کارت مخاطب (vCard 3.0) هرکدام کاری میکنند که یک لینک نمیتواند: تماس میگیرند، به شبکه وصل میشوند، یا در دفترچه مخاطبین ذخیره میشوند.
کدی که روی بستهبندی چاپ یا روی دیوار نصب میشود سالها اسکن میشود. آن را به یک آدرس ثابت روی دامنه خودتان وصل کنید تا وقتی صفحه محصول عوض شد، فقط ریدایرکت را تغییر دهید.
اینجا آدرس کوتاه است و کد تُنُک درمیآید — دقیقاً حالتی که میشود کد را کوچک چاپ کرد و باز هم از پشت ویترین خوانده شود.
لینک درگاه و لینک فرم معمولاً بلند و پر از کاراکترهای تصادفی است؛ یعنی همان چیزی که هیچکس تایپش نمیکند. اینجا کد بیشترین ارزش را دارد، و همینجا باید حواستان به تراکم کد باشد.
قاعده ۱۰ به ۱ را روی اندازه سالن حساب کنید: پوستری که از سه متری خوانده میشود کد حدوداً ۳۰ سانتی میخواهد. رایجترین دلیل کار نکردن کد در سالن، همین است.
عددهای زیر با همین موتور تولید کد اندازهگیری شدهاند. «ماژول» یعنی تعداد مربعهای یک ضلع؛ ماژول بیشتر در همان فضای چاپی یعنی هر مربع کوچکتر، و مربع کوچک همان چیزی است که دوربین موبایل روی آن کم میآورد.
دامنه فارسی باید پیونیکد باشد. «.ایران» و دامنههای مشابه در لایه زیرین به شکل xn-- نوشته میشوند. اگر متن فارسی دامنه را مستقیم در کد بگذارید، بعضی اسکنرها آن را بهجای آدرس، متن ساده نشان میدهند. مطمئنترین کار این است که آدرس را از نوار مرورگر کپی کنید.
حروف بزرگ، کد را کوچکتر میکند. استاندارد QR یک حالت فشرده دارد که فقط رقم، حروف بزرگ لاتین و چند نشانه را میپذیرد و حدود یکسوم بیشتر در هر مربع جا میدهد؛ حروف کوچک بیرون این مجموعهاند. چون نام دامنه به بزرگی و کوچکی حساس نیست، HTTPS://EXAMPLE.COM/ دقیقاً همانجا میرود: در اندازهگیری ما همان آدرس ۴۰ کاراکتری در سطح L از ۲۹ ماژول به ۲۵ و در سطح Q از ۳۷ به ۲۹ رسید. فقط تا انتهای نام دامنه — مسیر بعد از آن روی بیشتر سرورها به بزرگی و کوچکی حروف حساس است.
سقف نظری قالب حدود ۲٬۹۰۰ بایت است، ولی خیلی پیش از رسیدن به آن، کد در اندازه چاپ معقول دیگر خوانده نمیشود. چند صد کاراکتر را حد عملی بدانید و در چاپ، اندازه هر ماژول را کمتر از ۰٫۴ میلیمتر نگیرید.
آدرس بدون رمزگذاری ذخیره میشود؛ هرکسی میتواند کد چاپی را بخواند و ببیند دقیقاً کجا میرود. برای لینکهایی که توکن دارند این را در نظر بگیرید.