Kod QR głębokiego odnośnika otwiera konkretny ekran w aplikacji, a nie stronę internetową. Pytanie, które rozstrzyga, czy zadziała, nie dotyczy kodu: dotyczy tego, co się stanie, gdy skanujący nie ma tej aplikacji.
Mechanizmy są dwa i tylko jeden zawodzi elegancko. Odnośnik https ze zgłoszonym powiązaniem otwiera aplikację, jeśli jest, a jeśli jej nie ma — stronę. Własny schemat otwiera aplikację, jeśli jest, a jeśli jej nie ma — nic, bez żadnego komunikatu błędu.
Kod niczego nie wykryje. To wydrukowany tusz. Wszystko, co brzmi jak «sprawdzić, czy aplikacja jest zainstalowana», dzieje się na telefonie albo na twoim serwerze, nigdy w kodzie.
Punkt rynkowy wart uwagi: wiele osób nie chce instalować aplikacji dla jednej sprawy, tym bardziej gdy w telefonie brakuje miejsca. Strona awaryjna nie jest przypadkiem brzegowym, lecz oczekiwaną drogą sporej części odbiorców, i musi im pozwolić dokończyć to, po co przyszli.
Od produktu do rejestracji, instrukcji albo ponownego zamówienia, bez szukania w menu.
Kod w liście prowadzi wprost do następnego kroku, a nie na stronę główną.
Z parametrami w odnośniku, które wykorzystuje twoja aplikacja. Pamiętaj, że te parametry są publiczne.
Własne schematy zawodzą po cichu. Bez zainstalowanej aplikacji nie dzieje się nic widocznego, a człowiek uznaje, że kod jest zepsuty.
Plik powiązania musi być w sieci przed drukiem. Jest odczytywany przy instalacji aplikacji, a kto dokłada go później, nie dociera niezawodnie do już zainstalowanej bazy.
Po odinstalowanej albo porzuconej aplikacji nie zostaje nic. Wydrukowany kod zostaje, aplikacja niekoniecznie. Odnośnik https przynajmniej spada na stronę.
Parametry są publiczne. Co jest w odnośniku, odczyta każda aplikacja skanująca. To nie miejsce na jednorazowe kody rabatowe.
Długie odnośniki z parametrami dają gęste kody: zmierzone koderem tej strony — adres 40 znaków daje 29 modułów na bok, a adres 98 znaków 41 przy tej samej korekcji błędów.
Generuj łatwe do udostępnienia kody QR dla aplikacji, stron internetowych i nie tylko.
