Kod QR podcastu prowadzi do odcinka. Trudny nie jest kod: twoi słuchacze są rozdzieleni między Spotify, YouTube’a, Apple i kilkanaście innych aplikacji, a odnośnik do jednej z nich jest ślepą uliczką dla wszystkich pozostałych.
Odnośnik aplikacji kontra strona internetowa. Odnośnik platformy otwiera aplikację, jeśli jest zainstalowana, a jeśli nie — wersję przeglądarkową tej platformy, najczęściej z zachętą do zalogowania. Twoja własna strona odcinka otwiera się zawsze i zostawia wybór słuchaczowi.
Kanał RSS to format, który nie należy do nikogo. Może go zasubskrybować każda aplikacja podcastowa. Jako cel drukowanego kodu nadaje się słabo: kto otworzy go w przeglądarce, zobaczy ścianę znaczników.
U nas znaczna część słuchaczy ogląda podcasty na YouTubie i w ogóle nie używa dedykowanej aplikacji, a wśród tych, którzy słuchają, przeważa Spotify. Jeden powód więcej, by celem była twoja własna strona i by na niej znalazł się także odnośnik do wideo.
Na końcu tekstu: ciąg dalszy do posłuchania tutaj. Oszczędza szukania po nazwie audycji, której nikt nie zapisuje poprawnie.
Na banerach i torbach. Drukuj duże: skanuje się z daleka.
Nagranie prelekcji, której publiczność właśnie wysłuchała, to przypadek o najlepszej skuteczności ze wszystkich.
Odnośnik do jednej platformy wyklucza wszystkie pozostałe. To centralne ograniczenie tego typu i kodowanie nic tu nie poradzi.
Bez sieci nie ma odcinka. Dźwięk zużywa więcej transmisji niż strona tekstowa.
Adresy odcinków są długie. Zmierzone koderem tej strony: adres 40 znaków daje 29 modułów na bok, a adres 98 znaków 41 przy tej samej korekcji błędów. Adresy platform regularnie wpadają do drugiej grupy.
Platformy zmieniają postacie adresów. To, co działa dziś, może nie otworzyć się za trzy lata, a twój plakat być może jeszcze będzie wisiał.
Kod nie może wiedzieć, kto jakiej aplikacji używa. To wydrukowany tusz. Na to pytanie odpowie tylko twoja strona docelowa.
Generuj łatwe do udostępnienia kody QR dla aplikacji, stron internetowych i nie tylko.
